فاصله سزای ما نیست

نمی تونم

یک چشم من اندر غم دلدار گریست
چشم دگرم حسود بود و نگریست
چون روز وصال آمد آن را بستم
گفتم نگریستی نباید نگریست

سکوت دوای هر درد است جز درد هجران تو!

تو ساده دل کندی. تقدیر هم بی تقصیر بود!

در صفحات تقویم روزی به نام روز مبادا نیست!

دلم گورستان عشق‌های دفن شده است
برایش فاتحه‌ای بخوان

دنیا برایم تنگ و تاریک شد
وقتی چشمانت را به‌رویم بستی

گفت: آزادی چه مزه‌ای دارد؟
گفتم: طعم لب‌های تو!